هوش مصنوعی خصوصی با حافظه‌ای که روی دستگاهت می‌ماند

حافظه دستیار را خیلی مفیدتر می‌کند: دیگر لازم نیست دوباره توضیح بدهی که کی هستی، روی چه کاری کار می‌کنی و چطور دوست داری پاسخ نوشته شود. در بیشتر برنامه‌ها، این یعنی یک پروفایل رو به رشد از تو که در سمت شرکت نگه داشته می‌شود و به حساب کاربری‌ات گره خورده است؛ و پژوهشگرانی که فهرست‌های واقعی حافظه را خوانده‌اند، در آن‌ها جزئیات سلامت، نگرانی‌های مالی و نام افراد دیگر را پیدا کرده‌اند.

nokeep این فهرست را به سمت تو می‌برد. واقعیت‌ها و موضوع‌هایی که یاد می‌گیرد در مرورگرت ذخیره می‌شوند. گفتگوهای قبلی‌ات با یک نمایه که آن هم در مرورگرت اجرا می‌شود جست‌وجو می‌شوند. وقتی پیامی می‌فرستی، مرورگر فقط چند خطی را انتخاب می‌کند که برای همین پرسش مهم‌اند، و فقط همان‌ها همراه پیام می‌روند.

مرحلهٔ ۱: فقط گفتگو کن. حافظه از اولین پیامت روشن است، بدون حساب. وقتی حرف می‌زنی، nokeep جزئیات ماندگار را یادداشت می‌کند، مثل شغلت، ابزارهایی که استفاده می‌کنی یا لحنی که ترجیح می‌دهی.

مرحلهٔ ۲: ببین چه چیزی ذخیره کرده. «تنظیمات» را از ردیف حساب پایین نوار کناری باز کن، سپس «حافظه». هر خط ذخیره‌شده فهرست شده است. هر کدام را ویرایش یا فراموش کن، یکی را حساس علامت بزن، یا از «افزودن یک خاطره» برای نوشتن دستی استفاده کن.

مرحلهٔ ۳: یک گفتگوی تازه شروع کن و چیزی بپرس که به آن وابسته است، مثل «یک پروژهٔ آخر هفته پیشنهاد بده که با کارم جور باشد». خطوط مرتبط همراه پیام می‌آیند، پس پاسخ به تو می‌خورد بدون اینکه خودت دوباره توضیح بدهی.

فهرست ذخیره‌شده هرگز به‌صورت کامل مرورگر را ترک نمی‌کند. برای تصمیم اینکه چه چیزی به یاد آورده شود و چه چیزی بازیابی شود، پیام تو توسط سرور nokeep و مدلی که به تو جواب می‌دهد خوانده می‌شود، و چیزی از آن در سمت ما ذخیره نمی‌شود. حداکثر ۸,۰۰۰ نویسه از حافظه همراه هر پیام فرستاده می‌شود، و پیامی که چیز شخصی لازم ندارد اصلاً با حافظه فرستاده نمی‌شود.

خطوطی دربارهٔ حوزه‌های حساس، مثل سلامت، مشکلات مالی، مسائل حقوقی، مذهب، سیاست یا تعارض خانوادگی، در خانه می‌مانند، مگر اینکه پیام دربارهٔ همان حوزه باشد. علامت زدن یک خط به‌عنوان حساس به nokeep می‌گوید با آن خط همین‌طور رفتار کند.

حافظه روی هیچ طرحی هزینه ندارد، حتی طرح رایگان. بخشی از کلید دسترسی تو نیست، که فقط طرح و موجودی اعتبار را نگه می‌دارد.

همه‌جا: در «تنظیمات»، «حافظه»، گزینهٔ «به خاطر سپردن در گفتگوها» را خاموش کن. فهرست نگه داشته می‌شود، اما تا وقتی دوباره روشنش نکنی، چیزی آن را نمی‌خواند و به آن چیزی اضافه نمی‌کند.

برای یک گفتگو: در سربرگ گفتگو «بیشتر» را باز کن و حافظه را برای همان گفتگو خاموش کن. برای گفتگویی که نمی‌خواهی هیچ ردی از آن بماند، از «گفتگوی موقت» استفاده کن که حافظه را نمی‌خواند و بعد از بارگذاری دوباره حذف می‌شود.

برای یک کار مشخص: پروژه‌ای که روی «حافظهٔ خودش» تنظیم شده، حافظهٔ جداگانه‌ای دارد که در هیچ جهتی با حافظهٔ تو مخلوط نمی‌شود. گفتگوهای شخصیت هرگز به حافظهٔ تو نمی‌روند.

برای شروع دوباره: «پاک کردن حافظه» را بزن، سپس «فراموش کردن همه‌چیز» تمام خطوط را پاک می‌کند، و گفتگوهای قبلی دیگر جست‌وجو و یادگیری نمی‌شوند.

حافظه تا ۸۰ واقعیت کوتاه ۲۴۰ نویسه‌ای و ۴۰ موضوع را نگه می‌دارد، برای همه یکسان. این یک مجموعه یادداشت است، نه رونوشت؛ پس نمی‌تواند هر کلمه‌ای را که گفته‌ای به یاد بیاورد، و ممکن است جزئیاتی را جا بیندازد یا چیزی را نگه دارد که قصدش را نداشتی. فهرست را هر از گاهی مرور کن.

از آنجا که حافظه در همین مرورگر می‌ماند، خودبه‌خود به دستگاه یا مرورگر دیگری منتقل نمی‌شود، و پاک کردن داده‌های سایت آن را از بین می‌برد. با «خروجی گرفتن» و «وارد کردن» در تنظیمات حافظه منتقلش کن، که فایل nokeep-memory.json را ذخیره می‌کند، یا با یک پشتیبان کامل که حافظه را همراه گفتگوها و پروژه‌ها شامل می‌شود.