شخصیت‌های خصوصی هوش مصنوعی، با پروفایل‌هایی که در مرورگرت می‌مانند

شخصیت خصوصی می‌تواند پروفایلی باشد که کاربران دیگر نمی‌توانند مرورش کنند. می‌تواند گفتگویی هم باشد که تاریخچه‌اش روی دستگاه تو می‌ماند. این دو به هم مربوط‌اند، اما یک وعده نیستند. پروفایلی که از یک فهرست عمومی پنهان است همچنان ممکن است درخواست‌هایش را به یک مدل میزبانی‌شده بفرستد، و تاریخچهٔ محلی مرورگر درخواست شبکه‌ای را محلی نمی‌کند.

nokeep مرز دوم را نقطهٔ شروع خود می‌داند. شخصیت‌ها پروفایل‌های شخصی در فضای گفتگو هستند، نه فهرست‌های عمومی جامعه. مرورگر پروفایل و کار ذخیره‌شده را برای همان دستگاه نگه می‌دارد. سرویس بازار عمومی، واردکنندهٔ خودکار یا همگام‌سازی بین دستگاه‌ها را وعده نمی‌دهد.

مرورگر نام شخصیت، یک خط توصیف، اینکه کیست، ظاهرش، پرتره‌اش، صدایی که برایش انتخاب کرده‌ای، و داستان‌ها و تصاویری را که با او ساخته‌ای نگه می‌دارد. تماس هم به همین شکل ذخیره می‌شود: وقتی تماس را قطع می‌کنی، کل تماس به‌صورت متن در گفتگو می‌ماند. «شخصیت‌ها» را باز کن و روی یک شخصیت بزن تا صفحهٔ او و همهٔ چیزهایی که با او ذخیره شده را ببینی.

ذخیرهٔ محلی وقتی مفید است که بخواهی یک قفسهٔ شخصی از شخصیت‌های تکراری داشته باشی بدون اینکه آن‌ها را منتشر کنی. اما مسئولیت هم دارد: پاک کردن داده‌های سایت، عوض کردن مرورگر یا گم کردن دستگاه می‌تواند نسخهٔ محلی را از بین ببرد. پرسونه‌های مهم را کپی کن و کاری را که می‌خواهی نگه داری خروجی بگیر. کسی که بتواند از همان پروفایل مرورگر استفاده کند ممکن است کار ذخیره‌شدهٔ تو را هم ببیند.

برای ساختن یک پاسخ، سرویس استنتاج میزبانی‌شده پیام تو، نام و توضیح شخصیت و زمینهٔ گفتگوی مرتبط را دریافت می‌کند. کشیدن پرتره، توصیف ظاهر را به یک سرویس تصویر می‌فرستد. مدل روی زیرساخت میزبانی‌شده اجرا می‌شود، حتی اگر شخصیت ذخیره‌شده در مرورگر تو بماند.

صدا هم به همین شکل کار می‌کند. در تماس، آنچه می‌گویی برای تبدیل به متن و پاسخ فرستاده می‌شود، و پاسخ با صدای شخصیت به گفتار تبدیل می‌شود. هر دو با شرط نگهداری نکردن داده پردازش می‌شوند: nokeep ضبط‌ها یا صدا را نگه نمی‌دارد و مدلی را با آن‌ها آموزش نمی‌دهد. تماس‌ها در مرحلهٔ بتا هستند.

حریم خصوصی و رفتار مدل را دو پرسش جدا بدان. سرویسی ممکن است بایگانی ابری گفتگو نداشته باشد و همچنان پرسش را به یک ارائه‌دهنده بفرستد. توضیح حریم خصوصی را برای پردازش ارائه‌دهنده و سوابق عملیاتی بخوان، و از گذاشتن نام واقعی، رمز یا مطالب خصوصی دیگران در توضیح شخصیت بپرهیز، مگر اینکه کار واقعاً به آن نیاز داشته باشد.

فقط جزئیاتی را بنویس که نقش به آن نیاز دارد. از یک نام خیالی، یک انگیزهٔ کوتاه، سبک گفتار و هدف صحنه استفاده کن، به‌جای کپی کردن پروفایل یک آدم واقعی. اگر مهم است یک نسخهٔ پشتیبان از پرسونه نگه دار. پیش از دادن دستگاه به کسی دیگر، آن را بررسی کن و پروفایل‌ها یا رسانه‌های محلی را وقتی دیگر لازم نیستند پاک کن.

هر وقت شیوه یا انگیزهٔ شخصیتی که ساخته‌ای عوض شد، می‌توانی او را در صفحهٔ خودش ویرایش کنی. برای صحنهٔ تازه، روی «گفتگو» در صفحهٔ او بزن؛ آخرین داستانت زیر «داستان‌های تو» با «ادامه» می‌ماند. پاسخ را بررسی کن و وقتی نقش از مسیر خارج شد، اصلاحش کن. شخصیت و داستان ذخیره‌شده زمینه می‌دهند، اما نمی‌توانند یادآوری بی‌نقص را تضمین کنند.

شخصیت‌های خصوصی هوش مصنوعی وقتی مفیدند که ارزش‌شان مجموعهٔ شخصی تکراری خودت باشد: همکار نوشتن، راوی بازی، مربی یک موضوع خیالی، یا نقشی که می‌خواهی به‌مرور بازنگری کنی. اگر دلیل اصلی‌ات استفاده از یک سرویس شخصیت، گشتن در کتابخانهٔ بزرگ عمومی، دنبال کردن سازنده‌ها، یا همگام‌سازی پروفایل بین دستگاه‌ها باشد، کمتر مناسب است. nokeep با شخصیتی که تو تعریف می‌کنی و دستگاهی که نگهش می‌داری شروع می‌کند.